آثار و نتايج اعمال و خصلت‌هاى گذشته و كلياتى در اين باب چند حديث كه بر وجه كلى اشاره دارد بر آثار آن فسادها ذكر مىشود : حديث اول : پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم در حديث حجّة الوداع فرمود : « تا اين‌كه ديده نشود مگر سلطان جوركننده يا غنى و مالدار بخيل و يا عالم دنيا و مال‌خواه و يا فقير دروغگو و يا پير فاجر و يا كودك بىحيا و زن سبك شوخ و شنگ » . باز در همان حديث فرمود : « در آن موقع لعنت بر شما نازل شود و صولت و جنگ شما در ما بين خودتان دائر شود و دين در ما بين شما جز لفظى نماند بر زبان‌هاى شما ، پس هرگاه اين خصلت‌ها در شما ظاهر شد متوقع باشيد باد سرخ يا مسخ يا سنگ‌باران را » . باز در آخر همان حديث فرمود : « هيچ روزى بر ايشان نمىگذرد مگر اين‌كه خداوند ، ايشان را ندا مىكند : آيا به من و مهلت من مغرور شده‌ايد يا بر من جرأت پيدا كرده‌ايد ؟ آيا گمان كرده‌ايد كه شما را عبث آفريده‌ام و شما به سوى ما برگشت نخواهيد كرد ؟ قسم به عزّت و جلال خود اگر نبودند كسانى كه مرا به اخلاص بندگى مىكنند ، يك چشم برهم زدن مهلت نمىدادم كسى را كه معصيت من مىكند و اگر نبود ورع با ورع‌هاى از بندگان من ، از آسمان قطره‌اى نازل نمىكردم و از زمين يك برگ سبز نمىرويانيدم » . بعد از آن فرمود : « واعجبا از مردمى كه مال‌هاى ايشان ، ايشان را از خدا بازداشته ! آمال ايشان ، دراز و اعمال ايشان كوتاه و با اين وصف ايشان طمع مجاورت مولاى خود را هم دارند ، نخواهند به اين اميد رسيد مگر به عمل و عمل تمام نمىشود مگر به عقل » . « 1 » حديث دوم : پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم به ابن مسعود بعد از شرح اعمال مردم آخر الزّمان فرمود : « پس هركس از اعقاب شما آن زمان را درك كند سلام بر آن مردم در مجامعشان نكند ، جنازهء ايشان را تشييع نكند ، مريض‌هاشان را عيادت نكند ، ايشان به سنّت من تظاهر

--> ( 1 ) - بحار 52 / 263 ح 148 ؛ جامع الاخبار 395 .